عینک آبی
بهار ۶۹: سردردهایی که بزرگترها باور نمیکردند، تشخیص مننژیت و اولین عینک گرد آبی که برای دختر…
بازار کریسمس آلمان چیست و کی باز میشود؟ تاریخهای رسمی ده بازار معروف در سال ۲۰۲۶، همراه با شراب داغ کریسمس، ودیعهٔ لیوان و چند نکتهٔ کاربردی برای کسی که اولین بار به این بازارها میرود.
بهار ۶۹: سردردهایی که بزرگترها باور نمیکردند، تشخیص مننژیت و اولین عینک گرد آبی که برای دختر عینکی نامه…
روایتی از گمشدن هیلال ارجان در هامبورگ، و عکسی که بیست و شش سال بعد روی بطری اسموتی پیدا شد.
گشتی در بازار کریسمس هانوفر در یک عصر سرد و بارانی: بوی بادامسوخته، دهکده فنلاندی و صابونهایی که یاد عطاریهای ایران را زنده میکنند.

ستون مهدی روسفید
نیم نگاهدربارهٔ خودمان · ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶
وقتی سایه از صاحبش پیشی میگیرد
تأملی درباره نادانی و مسئولیت سیاسی: وقتی در آرزوی تغییر حکومت، قدرت نظامی خارجی نیرویی رهاییبخش تصور میشود و هزینهاش را نسلهای بعد میپردازند.
همهٔ نوشتههای نیم نگاه ←
مقایسه برنامههای انتخاباتی احزاب برای انتخابات پارلمان ایالتی برلین ۲۰۲۶
انتخابات برلین ۲۰۲۶ برای بسیاری از ساکنان شهر فقط یک رأی محلی نیست؛ تصمیمی است درباره اجاره، حملونقل، مدرسه، امنیت، مهاجرت و آینده روزمره شهر. در…
ایرانیهای برلین به چه کسی رأی میدهند؟
گزارشی از نشست ایرانیان برلین درباره انتخابات ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۶؛ حق رأی، سه رأی، احزاب حاضر و…
این روایت از یک گفتوگو در برلین شروع میشود و به قم و تهران میرسد؛ جایی که برای بخشی از…
خواهرم یک صبح بهاری، بیدلیل و بدون اطلاع قبلی، با من قهر کرد. از اینسوی مهاجرت، هر رابطهای یک مجهول تازه پیدا میکند.
نخستین بدعهدی من با خودم در کشور دیگران
سال اول مهاجرت و قراری که با خودم گذاشته بودم: دوست پیدا کردن ممنوع. تا شبی که جیمی مشقهایم…
هزینه زندگی در آلمان در ۲۰۲۶: اجاره، غذا، بیمه و حقوق کافی
اگر فقط دنبال یک عدد هستید، جواب کوتاه این است: در سال ۲۰۲۶، زندگی یک نفر در آلمان معمولاً از…
بعد از سوگ، هنوز میخواهد گوش بدهد
روایت زنی ۸۵ ساله در زوتروم که میخواهد از دل گفتوگو با آدمهای بیپناه در صفهای طولانی درمان، هم راهی برای شنیدهشدن باز…
قدرت مطلق: تولد، بقا و فروپاشی
اصطلاح «تیران» ریشهای بسیار قدیمی در یونان باستان دارد. فیلسوفانی مثل افلاطون و ارسطو معتقد بودند که وقتی یک نفر قدرت…
هانس ریگل، امپراطور خرس های پاستیلی
مثل عادتی که از بچگی برایم مانده بود، با دو انگشت آن را جلوی نور گرفته بودم و سعی می کردم از داخل آن خورشید را ببینم.…